De Eenhoorn – speeltje van de Zonnekoning, model vol vernuft en intrige, vedette van Water-rAnt

De Eenhoorn – La Licorne een schip met een boo’t’schap

Wat een huwelijk allemaal niet teweegbrengt. In juni 1660 trouwt Lodewijk XIV met de Spaanse infanta Maria Theresia. Het is een ‘mariage de raison’. Een betekenisvolle zet op het enorme schaakbord van de machtsverhoudingen tussen de landen van het oude continent. De ambitieuze Lodewijk droomt van een wereldlijke macht zoals Nederland, Engeland en Spanje die in die tijd al hebben. De gekroonde ijdeltuit trekt daarvoor ten oorlog.

Dat deed hij al voor zijn huwelijk, -overigens- maar nu gaat hem meer specifiek om de macht van zijn concurrerende landen uit te hollen. En ze te veroveren.

 

We hebben een marine nodig, sire

Zijne majesteit wou zijn grandeur laten reflecteren en glinsteren in zijn paleis met landerijen in Versailles. De verbouwing van jachtslot van papa Louis XIII tot een van de grootste paleizen ter wereld duurde jaren en kostte fortuinen. Net als de (derttigjarige) oorlogen. Jean Batiste Colbert, die na de dood van Kardinaal Mazarin opklom tot koninklijke raadsman, werkte daarom diverse economische plannen uit om de staatskas bij te vullen.

Een van die plannen was het kolonialiseren van de onbekende werelden, net zoals de grote beconcurrerende landen dat deden. Daarvoor was een vloot nodig, en best een met voldoende slagkracht om die andere overheersende marines te kunnen weerstaan of overklassen.

 

Spel en lobbying

Om Lodewijk te overtuigen dat de Marine Royale van grote importantie was om aan zijn expansiedrift te voldoen, maar ook omdat zijne majesteit zich hoofdzakelijk ten paleize en in de aanpalende tuinen vermeide, om het maar plechtig uit te drukken, bedacht Colbert een slimmigheidje.

Op zijn aangeven werd een vloot van schepen op schaal gebouwd die op de Grand Canal van de paleistuinen zou kunnen varen. En oorlogje spelen. Het zou de koning op de idee brengen dat een marine best wel haar belangen kon hebben.

 

De koninklijke vloot voor in de tuin

De vloot bestond uit en heel diverse reeks van scheepstypes. Ondermeer een galei, een feloek, een jol, een Hollands en Engels ‘yaght’ en oorlogsschepen. Het grootste was een op schaal ¼ gebouwd linieschip (Grand Vaisseau).  In dit model werden diverse nieuwe technieken uitgeprobeerd die de nieuwe, nog te bouwen echte oorlogsschepen aanzienlijk zouden verbeteren.

De zeeslagen in Versailles overtroffen alle verbeelding, temeer omdat de schepen kanonnen op schaal aan boord hadden. Die schoten. De Grande Marine is er weldegelijk gekomen.

 

Sociaal project

L’Atelier Marin uit Anderlecht kwam de plannen van dit aanvankelijk in Le Havre gebouwde schip op het spoor. De ambitie van dit sociaal project is om kansarme jongeren toegang tot het varen te bieden en ze te stimuleren om zich op te werken met een concreet bouw-, onderhoud- en vaarplan.

Deze Eenhoorn / La Licorne – een knipoog naar die andere Ket, Kuifje-  is net geen 15 meter lang, 3 meter breed en is getuigd als een zeilend oorlogsschip van die tijd. Ook toen al was de zeilverdeling aan de drie masten vereenvoudigd omdat het schip met slechts enkele mensen moest bediend kunnen worden. Er zit nu wel een hulpmotor in.

Deze Eenhoorn vaart weldegelijk en komt op eigen kiel naar Water-rAnt. Het schip zal bezocht kunnen worden. In de onmiddellijke buurt komen ook de Bantry Yoles te liggen die eveneens in dit Atelier zijn gebouwd.  Deze ‘yoles’ zijn te zien in Brussel, maar ook op zee. De ambitie is de Eenhoorn / la Licorne te laten varen in Versailles. En alle bouwers, vrienden en helpers een onvergetelijk moment te bieden.

Met permissie: de weg naar het Versailles van le Roi Soleil begint in Brussel en gaat via de bassins die Napoleon heeft laten graven. In Antwerpen. Laat de bazuinen schallen.

© 2019 - Water-rAnt